Weekendverblijven

Non- beleid, geen visie en totale desinteresse door het gemeentebestuur zorgen ervoor dat het probleem verder blijft rotten.

De problematiek van de weekendverblijven in Stekene is genoegzaam bekend. Wie droomt er niet van een plekje in de natuur, waar je even de dagelijkse sleur kan achterlaten
en ontstressen. Dat was althans de bedoeling. Met de tijd gingen sommigen permanent wonen in hun  weekendverblijf en doordat de overheid hiertegen niet optrad kregen de mensen de indruk dat het allemaal in orde was. Ook verkavelaars allerhande hadden toen wel door dat er zaken te doen waren, en zij begonnen de weekendgronden te verkavelen, de ene na de andere. Zo is het probleem kunnen uitgroeien tot de gekende proporties. Het probleem ligt zeer gevoelig omdat enerzijds sommigen vinden dat de bewoners overtreders zijn die goedkoop gebouwd hebben, maar de bewoners anderzijds voelen zich bedrogen en misleid. Daarom hebben wij altijd gepleit voor een menselijke aanpak van het probleem. Helaas komt die er niet. Het gemeentebestuur heeft nooit de moed gehad om het probleem ten gronde aan te pakken en schoof het door naar de provincie. Die is nu al enkele jaren bezig om de bewoners letterlijk weg te pesten met deurwaarders, proces-verbalen en rechtszaken. Iedereen wil verkopen, maar er zijn geen kopers. Zij die het zich konden veroorloven zijn weg, anderen blijven noodgedwongen achter. De gevolgen zijn waardevermindering, leegstand en financiële drama’s voor sommigen.

Het probleem rot nog wat verder…

Mensen met problemen zoeken oplossingen. En ja hoor, oplossingen worden aangereikt. Ziehier de nieuwste evolutie in de problematiek van de buitenverblijven: 'bedrijfjes' huren buitenverblijven van weggepeste eigenaars en verhuren die door aan andere firma’s om hun buitenlandse werknemers te huisvesten. Naar verluid zitten er zo’n vier man in een klein weekendverblijf en blijven ze hier enkele maanden waarna ze worden afgelost door anderen. Is dit nu beter dan permanente bewoning door een gezin?

Overlast 

Deze meestal mannelijke, Oost- Europese werklui zijn hier natuurlijk niet voor de rust en de stilte. ’s Morgens en ‘s avonds racen camionettes door de smalle dreefjes om de werknemers op te halen. Buiten de werkuren is er overlast door lawaai, sluikstorten, lege drankflessen en bierblikjes.

Falend beleid

Natuurlijk is de situatie het gevolg van falend beleid. Als het beleid de weekendverblijven weg wil, dan had men die weekendverblijven moeten onteigen en de eigenaars correct vergoeden. Dat had een rechtvaardige en duurzame oplossing geweest. Het was perfect voorspelbaar dat de benadeelde eigenaars compensatie zouden zoeken voor hun verlies.

 "ALS U ONS NOG STERKER MAAKT, KUNNEN WIJ ONS STERK MAKEN VOOR U"

Schreef burgemeester De Rechter aan de inwoners. Ze zijn er vet mee. Maar de meesten kiezen nu toch in een andere gemeente.

Malafide praktijken

• Bewoners betalen € 3,50 per m3 voor putwater dat niet drinkbaar is. Het bedrag op de factuur wordt niet opgesplitst zodat niet duidelijk is of wettelijke heffingen zoals de saneringsbijdrage betaald zijn.
• "Immo kantoor" gevestigd in weekendzone.
• Weekendverblijven worden commercieel verhuurd als tijdelijke accomodatie voor niet- recreatieve doeleinden.
• Verkoper van weekendverblijven gaat failliet maar duikt nadien op als bestuurder bij de overnemer.

Burgemeester maakt zich sterk voor de weekendverblijven

"Als u ons op zondag 14 oktober sterk maakt, kunnen wij ons sterk maken voor u" zo schreef burgemeester De Rechter aan de bewoners van weekendverblijven.

Nu, laat het duidelijk zijn: onze partij zal de laatste zijn om een heksenjacht tegen de permanente bewoners te ontketenen. Wij hebben altijd gepleit voor een menselijke oplossing voor dit probleem.

Maar wat de burgemeester hier schrijft vind ik toch wel bijzonder straf. Jarenlang durven de angsthazen geen beslissingen nemen en duwt men het dossier richting de provincie. En nu laat de burgemeester uitschijnen dat men het eens gauw gaat oplossen.

Op de jongste gemeenteraad (23/10/2012) vroeg ik dan ook of er wat gewijzigd is aan het beleid. Dat is dus niet het geval. "Propaganda" gaf burgemeester De Rechter toe en hij lichtte de te volgen weg nog eens toe.

Dit neemt niet weg dat dit een wrang gevoel nalaat. Het feit dat deze brief slechts enkele dagen voor de verkiezingen verstuurd werd doet vermoeden dat men ervoor vreesde andere potentiële kiezers voor het hoofd te stoten.
De bewuste brief: hier

Weekendverblijven: Loze beloftes

Voor permanent bewoonde weekendverblijven beloofde minister Van Mechelen in zijn beleidsbrief 2005-2006 een uitdovend woonrecht: “ Dit uitdovend woonrecht geeft degenen die reeds enige tijd een weekendverblijf permanent bewonen, de gelegenheid om de constructie nog gedurende een overeen te komen periode te blijven bewonen. Zolang het “uitdovend plan” loopt, heeft de begunstigde het ongestoord genot over zijn constructie.” Twee jaar later ontving de redactie van” Mijn Huis Mijn Recht” volgende brief:

Met dit schrijven wil ik U op de hoogte brengen van wat men met een bouwovertreding allemaal doet. Destijds in 1991: PV opgesteld. Op 15 december 1992 gevonnist voor alles wat de 60 m² overschrijdt: tuinhuis afbreken, het gebouw moet 7,5 m van de perceelgrens ingeplant zijn, wonen mag niet omdat het weekendverblijf is, met een dwangsom van 5.000 Belgische fr. per dag. In 2005 hebben ze al de inboedel openbaar verkocht omdat ik niet afbreek en de dwangsom niet kan betalen, die nu reeds is opgelopen tot 8,5 miljoen frank. Nu gaat men mijn eigendom openbaar verkopen. Dit is onze enige eigendom en woonst. Ons weekendhuisje is ingeplant op 5 m van de perceelgrens, zodoende zou ik alles moeten afbreken. Ik zou de chalet doormidden moeten doen om op 7,5 m te komen, dus er schiet niets meer over. Opschuiven kan ik niet, mijn vrouw is 80 jaar en ik 78. Ons willen ze gewoon op straat zetten en onze eigendom afpakken en verkopen. Dit is de laatste uitspraak van de beslagrechter op 27 februari 2007. We zijn al 15 jaar aan het procederen, dan kunt u wel weten dat onze spaarcentjes op zijn. Wij zijn meer gestraft dan een moordenaar, die krijgt 30 jaar en na 10 jaar is hij vrij. Wij zijn gestraft voor ons leven. Wij leven nog erger dan destijds bij Ceauscescu of de communisten in Rusland. Dat zijn onze politiekers die de wetten maken en die ons kapot gemaakt hebben. Onze heren politiekers hebben geen medelijden. Wij hebben alles ondernomen om een uitdovend woonrecht te krijgen. Alles is ons geweigerd, aan twee bejaarde mensen die van hun 14 jaar hebben moeten werken en belastingen betaald hebben als loontrekkende en nu pakken ze die alles af. Wij hebben samen besloten dat ze ons hier buiten zullen halen tussen 4 planken, dat is nog beter dan onze laatste levensjaren in armoede te moeten doorbrengen. Een beetje menselijkheid van de overheid, dat waren zeker geen ondeugden.
Mijn Huis Mijn Recht besluit:
De Vlaamse regelgeving kan dodelijker zijn dan roken. Als minister Van Mechelen zijn inspecteur niet kan dwingen, de uitdrijving met een deurwaarder plus politie en de verkoop af te blazen, moeten de leden van de commissie Ruimtelijke Ordening van het Vlaams Parlement nu samen leggen om het weekendhuisje te kopen en een “uitdovend woonrecht” verlenen aan het oude paar. Als parlementsleden er niet in slagen een beloofde menselijke regeling decretaal te stemmen, moeten ze de gevolgen uit hun eigen zak betalen. Minder doen zou een schande zijn, ook in andere gelijkaardige gevallen.