Trage, trage wegen

De gemeente is van plan een verbindingsweg aan te leggen tussen de Kemelstraat en de Pastoor Van Lierdestraat. Dat zorgde voor verhitte discussies in de raad van januari. Wat bleek : de nummering van de aangeduide waterlopen bleek niet te kloppen. Een aanpalende bewoner aan de Kemelstraat gaat niet akkoord; reden: voorbijgangers kijken in zijn woonkamer. De man, aanwezig in de raadzaal, verliet woedend en met slaande deuren de raadzaal,burgemeester De Rechter verwijtend van leugenaar en andere minder fraaie volzinnen. Daarop verweet de burgemeester de oppositie van populisme om even later Jean-Marie Dedecker aan te halen die vindt dat populisme een eretitel is. Wat er ook van zei ,Stany de Rechter vindt dat trage wegen, waar nodig, verbreed moeten worden voor de brandweer en ook verbeterd moeten worden. In dat verbeteren van trage wegen zullen, ons inziens ,minder verhitte discussies optreden dan voor de verbindingsweg tussen Kemel- en Pastoor Van Lierdestraat. Wij kunnen de burgemeester onmiddellijk op de juiste trage weg zetten: doe eens iets aan de trage weg die naar Trompkapel leidt. Die weg smeekt al jaren om verbetering en heeft zijn naam als trage weg niet gestolen, letterlijk en figuurlijk.

Eer aan Geert De Rijcker

Op 14 februari 2009 had de tiende voordrachtwedstrijd plaats van het Davidsfonds Stekene. Zoals bij de vorige wedstrijden, een schot in de roos : er waren niet minder dan tweeënveertig inschrijvingen om deel te nemen aan deze wedstrijd. De publieke belangstelling was dan ook groot. Voor de jongeren waren het de gezusters Michielsen die met de eerste prijzen bekroond werden. De hoofdprijzen voor de deelnemers van het middelbaar onderwijs gingen naar Vincent Vandenwoude en Marijke Baete. En het was de voorzitter van Dr. Geert De Rijcker- Kring, Ivo de Cock, die de eer kreeg in naam van de Kring de hoofdprijzen te overhandigen. De Kring had voor de gelegenheid niet minder dan vijf boeken geschonken. Niet alleen De Rijcer-Kring schonk boeken voor deze lofwaardige wedstrijd, ook de gemeenteraadsleden van het Vlaams Belang schonken een prijs in de vorm van een boek. Dat waren : Rudi de Boever, Astère Vaerewijck, Koen de Cock en Ria Alpaerts. Terwijl onze raadsleden voltallig aanwezig waren, lieten andere raadsleden van de meerderheid en de oppositie het afweten, alleen Reno Martens van de CD&V was aanwezig. Zelfs de schepen van cultuur, Nicole Van Duyse, blonk van afwezigheid. Wij kunnen alleen maar vaststellen dat cultuur door de meerderheid beleden wordt met de mond maar niet in daden.
De zeer christelijke dames en heren van de CD&V zouden toch moeten weten dat het geloof zonder de werken dood is. Van de Gemeentebelangen hadden wij niet anders verwacht, die zoeken hun heil bij de Open Vld en zijn logebroeders. Wij van onze kant doen wat wij zeggen en zeggen wat wij doen en houden de traditie in ere. Dr. Geert De Rijcker was indertijd voorzitter van het Davidsfonds. Wat wij ons verder afvragen: waarom werd er geen reclame gemaakt voor de dictielessen die de gemeente organiseert via hun academies?

600 Spaarvarkens uitgedeeld tijdens marktactie

20090228 Marktactie

GPS kan uw gezondheid schaden

Neen wij bedoelen niet die welke u gebruikt in uw wagen om u foutloos naar uw bestemming te gidsen. GPS slaat hier op de partij van de groenen in Stekene: Groen Progressief Sociaal. Om hun gedachtegoed aan de man - vrouw te brengen geven zij een blaadje uit op gerecycleerde vezels zonder witmakers. In dat gerecycleerd blaadje maken zij reclame voor het boek van Kris Merckx: ’Dokter voor het volk’. Dat is voor de groenen een diepmenselijk en radicaal, met een vlotte pen geschreven boek. Nu kennen wij Kris Merckx als de stichter van AMADA (Alle Macht aan de Arbeiders) intussen omgedoopt tot Partij van de Arbeid.
Erg succesrijk is die partij nooit geworden en dat is maar goed ook. Want wij herinneren ons een spreekbeurt van Kris Merckx in Sinaai in de jaren zestig. Daar kwam hij vertellen eenmaal aan de macht, zij vijf procent van de bevolking zouden uitmoorden wegens niet progressief genoeg. Voor een bevolking van Stekene zou dat uitkomen op driehonderd vijfenvijftig mensen zijn die op bevel van Krisje Merckx zouden vermoord worden.
Van de groenen hebben wij intussen veel gewoon, zij doen zich voor als natuurliefhebbers die moord en brand schreeuwen bij ieder leed dat een dier overkomt. Ondertussen maken zij reclame voor mensen die vijf procent van de bevolking willen vermoorden. Met de groenen is het zoals met tabbak, zij kunnen uw gezondheid schaden en in het ergste geval kunnen zij dodelijk zijn.

Driemaal heeft de haan gekraaid

Wie de roede spaart bederft zijn kinderen, zegt een oud spreekwoord. In de raad van december greep Rollier nog eens naar deze denkbeeldige roede om zijn eigen meerderheid te kasseiden. Om te beginnen hield hij zijn meerderheid een lepel stroop voor door te zeggen dat hij geen oppositie ging spelen. Om daarna duchtig de roede te hanteren. De teneur was dat er in de eerste plaats diende bespaard te worden.
Het OCMW staat voor belangrijke uitdagingen wegens uitbreiding en toenemende armoede als gevolg van de crisis. De politie kost acht procent méér. Van besparing op de verwarming kwam niets in huis. De zonnepanelen op het dak van het gemeentehuis leveren maar een magere besparing, die is zo goed als onbestaande. Door tussenkomst van de secretaris zullen de personeelskosten stijgen met 70.000 euro. In plaats van allerlei kostenverslindende rapporten zou men beter een Burger Effecten Rapport opmaken. Verder werd gepleit voor een minder puriteinse toepassing van allerlei wetgevingen en papierwinkels. Want bekwame personeeleden gaan hun heil zoeken in andere en betere oorden.
Het patrimonium moet beter beheerd worden en de belastingen moeten omlaag. Tot daar Rollier die reeds voor de derde keer de roede boven gehaald heeft om zijn eigen meerderheid af te tuigen. Ondervraagd door ons gemeenteraadslid Astère Vaerewijck over zijn prachtige tussenkomst zei Rollier: “dat heb ik geleerd van Ivo de Cock”.
Er zal dus nog veel geween en tandengeknars aan te pas komen in de meerderheid. Voor Backaert is het genoeg geweest, driemaal heeft de haan gekraaid en dat is genoeg om Rollier aan het kruis te nagelen. Vraag is of Backaert zijn arm lang genoeg is om dat voor elkaar te krijgen.

Liever wolf in het bos …….

Onder deze provocerende titel publiceerde Pieter Jan Verstraete een portret van de stichter van het Vlaams Blok/ Vlaams Belang, Karel Dillen. Het gedicht van Wies Moens, waarnaar de titel verwijst, was Karel op het lijf geschreven:

Al waart gij allen…
Dit is mijn trots, o volk:
dat ik uw beeld heb in mijn ziel gedragen,
gaaf en schoon, wijl gij u krenken liet
en bracht den krenkers eer en dank daartoe;
niet ik alleen: een luttel hoopje nog
van mannen, die voor goud noch lauwerkrans
te koop zijn, liever wolf in het bos
dan vette hond de keten om de hals!

Met zijn biografie over Karel Dillen is Verstraete niet aan zijn proefstuk. De auteur publiceerde tot nu toe niet minder dan 31 boeken en 16 brochures naast tal van artikelen in diverse tijdschriften en jaarboeken. Hij ontving verschillende prijzen. Voor zijn omvangrijke tweedelige biografie over Elias ontving hij de eerste prijs van de Stichting Noord en Zuid.

Verstraete kwam op 6 september naar Stekene om zijn biografie over Karel Dillen voor te stellen. Ook de zoon van Karel, Koen, was aanwezig om Verstraete in te leiden. Koen gaf een overzicht hoe het boek tot stand kwam. Daarbij prees hij de schrijver om zijn strikt respect voor de feiten zonder vooringenomenheid. Daarna was het de beurt aan de schrijver om een samenvatting te geven van zijn 270 bladzijden tellende biografie. Pieter bewees dat hij zijn materie kende. Na één uur ronde hij af met de verrassende mededeling dat er over Karel Dillen nog veel meer te vertellen is. Er is dus nog werk aan de winkel. Dat neemt niet weg dat de biografie over Karel Dillen vlot van de hand ging. Karel Dillen in de eerste uitgave van zijn biografie:

“Het is jammer dat er in Vlaanderen haast geen memoires geschreven worden. Onze jongeren ,met interesse voor de Vlaamse beweging ,vinden hier geen lectuur waarin zij zich kunnen wapenen tegen ontgoochelingen op menselijk gebied. Ze denken te veel dat ze met heiligen te maken hebben” (pagina 72). En in een vraaggesprek ,verschenen in de Standaard in 1987, waarschuwt Dillen nog eens voor volgende vragen:

Waaraan hebt u de grootste hekel ?
“Aan mensen die opscheppen”.
Wat is uw grootste eigenschap ?
“Geen dikke nek trachten te hebben”.

Opvallende gelijkenis met de uitspraken van kerkleraren als Cassianus en Benedictus. Cassianus noemt trots en eigenwaan, de moeder van alle ondeugden.Ook Benedictus wilde dikke nekken buiten de kloostermuren houden. Op de vraag: welke hervorming of vernieuwing sedert 1945 bewondert u het meest ? Het antwoord van Karel Dillen: “Ik laat mijn bewondering liever naar tijdloze waarden gaan”.

Op de bres...

Groene plaag

Wie kan er tegen het milieu zijn? Niemand toch? Milieubeweging verdient maatschappelijke steun, maar te veel is te veel en overdaad schaadt. Om deze laatste stelling voor waarheid te zien, moet men alleen zijn oogkleppen afzetten. Voor iemand met gezond verstand is dit een fluitje van een cent. Maar zo hebben de groene bewegers het niet begrepen. Dat ondervindt de gemeente nog maar eens tot zijn schade en schande. Wat is er gebeurd? U weet als alerte lezer (wij hebben geen andere lezers) dat de binnengronden tussen Dorpsstraat, Stadionstraat, Bormte en spoorwegwegel aangekocht zijn in opdracht van de gemeente om er een honderdtal woningen op te richten. De verkavelingsplannen zijn klaar, maar een overijverige “groene” halvegare ( zijn er andere?) heeft op deze binnengronden in een waterput van de voormalige bloemisterij Wille een kamsalamander ontdekt. Gevolg, groot alarm want het betreft een zeldzame en beschermde diersoort. Voor alle duidelijkheid: alle salamanders zijn beschermd; zo willen het de alwetende richtlijnen die wij van hogerhand voorgeschoteld krijgen. Gevolg: de plannen voor de verkaveling moeten herbekeken worden want de kamsalamander mag in zijn biotoop niet gestoord worden. In de praktijk betekent dat miljoenen euro’s schade, want de plannen moeten omwille van één salamander hertekend worden en terug de lijdensweg ondergaan van goedkeuring door stedenbouw. Dat betekent een vertraging van minstens één jaar en een verlies van ten minste drie bouwgronden om de kamsalamander zijn ding te laten doen.
De Groenen zijn hiermede niet aan hun proefstuk, denk maar aan de voorgenomen uitbreiding van het rusthuis. Ook hier stonden zij op de eerste rij om met groot vertoon te protesteren en stokken in de wielen te steken tegen deze uitbreiding want stel u voor, er stonden een paar bomen in de weg. Voor de Groenen zijn bomen en salamanders belangrijker dan mensen. Die kunnen voor hen de boom in. Zouden zij daarom zo uitgesproken liefhebbers van bomen zijn? Geen wonder dat de druk steeds groter wordt om de huidige subsidieregeling voor milieuorganisaties te herzien en fundamentalistische ambtenaren te kortwieken. Ondernemers, lokale overheden en burgers lijken het opeens niet meer te pikken dat met belastinggeld betaalde ambtenaren en milieuorganisaties hun werk schaden en belangrijke projecten eindeloos vertragen.